Storczykarnia na Zamku w Łańcucie

Łańcucki Zamek należy do jednej z najpiękniejszych rezydencji arystokratycznych w Polsce.

Słynne są nie tylko znakomite wnętrza mieszkalne, niezwykle interesujące kolekcje pojazdów konnych, ale także stary, malowniczy park w stylu angielskim, a także imponująca storczykarnia, która na nas wywarła bardzo pozytywne wrażenie.

1-img_1640-001

Odrobina historii zamku

Historia Łańcuta sięga wczesnego średniowiecza. Za datę lokacji miasta przyjmuje 1349 r. i wiąże się ją z królem Kazimierzem Wielkim. Łańcut należał kolejno do Pileckich, Stadnickich, Lubomirskich i Potockich.
Pierwsza siedziba „panów na Łańcucie” usytuowana była na wzgórzu w północnej części miasta. Obecny Zamek wzniesiony został na polecenie Stanisława Lubomirskiego w latach 1629 – 1642. Była to wówczas nowoczesna rezydencja typu „palazzo in fortezza”, składająca się z budynku mieszkalnego z wieżami w narożach otoczonego fortyfikacjami bastionowymi.
W 2 połowie XVIII w. Izabella z Czartoryskich Lubomirska przekształciła fortecę w zespół pałacowo-parkowy. Pałac wypełnił się znakomitymi dziełami sztuki. W tym czasie rozpoczęto kształtowanie parku otaczającego Zamek. Po zniwelowaniu przedwałów, usytuowanych wzdłuż drogi krytej obiegającej fosę, zasadzono lipy i w ten sposób utworzono aleję spacerową. Pod koniec XVIII w. Łańcut należał do najwspanialszych rezydencji w Polsce. Kwitło tutaj życie muzyczne i teatralne, bywało wielu znakomitych gości.
Po śmierci księżnej Lubomirskiej, cała posiadłość stała się własnością jej wnuka Alfreda I Potockiego, który utworzył tutaj w 1830 r. ordynację. Jego syn Alfred II Józef był ściśle związany z dworem habsburskim i w Łańcucie bywał rzadko, w związku z czym posiadłość popadła w zaniedbanie.
Po śmierci Alfreda II Łańcut przeszedł w ręce Romana Potockiego, który wraz z żoną Elżbietą z Radziwiłłów przywrócił mu dawną świetność. Przebudowano zamek, a także park, który znacznie się powiększył. W najbliższym sąsiedztwie zamku, wzdłuż elewacji wschodniej, założono Ogród Włoski. Od strony południowej Oranżerii urządzono Ogród Różany.

1-img_1750

1-img_1609-001

Palmiarnia i Storczykarnia

W latach 1893-1904 na polecenie Romana i Elżbiety Potockich w parku na wprost Ujeżdżalni wybudowano Palmiarnię (rozebraną po 1923 r.), w której gromadzono wiele roślin pochodzących z różnych kontynentów.

1-img_1637Na jej zapleczu wzniesiono szklarnię, w której prowadzono uprawę i hodowlę wielu roślin m.in. storczyków od których szklarnia wzięła nazwę.

1-img_1618

Storczykarnia od samego początku budziła podziw zagranicznych gości – w 1923 r. Ferdynand, król Rumunii wraz z małżonką królową, a w 1937 r. zwiedzał ją Jerzy, książę Kentu, przebywający wraz z małżonką księżną Mariną z kilkudniową wizytą w Łańcucie.

Po II wojnie światowej Storczykarnię przejęło Państwowe Gospodarstwo Rolne, które do lat 80-tych XX w. kontynuowało uprawę storczyków. Niestety nowy właściciel szklarni przerwał ogrzewanie i opiekę nad Storczykarnią, która zaczęła szybko popadać w ruinę. Resztkę z ocalałych gatunków i odmian historycznej kolekcji storczyków zakupiło Muzeum.

W 1994 r. Muzeum przejęło kompletnie zdewastowaną Storczykarnię. Rozpoczęto starania o przywrócenie jej dawnej świetności. Pierwszym etapem było wybudowanie w ramach środków finansowych pochodzących z Narodowego i Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej nowej kotłowni. Kolejne środki pochodziły z Norweskiego Mechanizmu Finansowego i zostały wykorzystane na projekt pn.: „Rewitalizacja zabytkowych budynków Maneżu, Kasyna i Storczykarni”.

1-img_1716

1-img_1703

Przywrócona została dawna funkcja Storczykarni i ponownie możemy cieszyć się pięknem i egzotyką kwiatów. W zgromadzonych tu, jednak wielokrotnie bardzo trudnych w uprawie storczykach można się zakochać.

1-img_1722

1-img_1714

W szklarni wystawowej prezentowanych jest wiele rodzajów i gatunków storczyków. Trafiają tam rośliny najefektowniejsze, będące w okresie kwitnienia. Przez pozostałą część roku uprawiane są one w jednej z trzech szklarni zaplecza, w warunkach właściwych klimatycznej strefie pochodzenia. W części ekspozycyjnej możemy podziwiać  zarówno storczyki naziemne (rosnące na ziemi), litofity (rosnące na skałach) jak i nadrzewne (rosnące na konarach drzew) zwane epifitami.

1-img_1715

1-img_1700

Zgromadzono tu zarówno współczesne krzyżówki wyhodowane przez człowieka, storczyki botaniczne właściwe dla środowiska naturalnego, ukształtowane bez ingerencji człowieka a także historyczne gatunki i odmiany storczyków pochodzących z przedwojennej kolekcji Potockich oraz te, które wymienione zostały w słynnym opracowaniu pt. „Reichenbachia” z XIX w., przechowywanym w zbiorach Biblioteki Zamkowej w Łańcucie.

1-img_1708

1-img_1705

Zamek w Łańcucie, wraz z licznymi atrakcjami, to wspaniały pomysł na miło spędzony dzień, w dodatku bliskość Rzeszowa sprawia, że można przy okazji zwiedzić stolicę Podkarpacia.

Źródło informacji: https://www.zamek-lancut.pl/

Reklamy

Jedna myśl w temacie “Storczykarnia na Zamku w Łańcucie

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s